Ostrożnie!
Cudzoziemcy, co tutaj robicie ? Podejdźcie, żebym widział was lepiej. Ilu was jest?
Od tylu już lat nie widziałem ludzi na tej wyspie.
Jesteśmy ludźmi, którzy szukają innych ludzi na tej wyspie
i jesteśmy pełni uznania dla twojej potęgi.
Ktoś tak silny i potężny jak ty, z pewnością musi być potomkiem bogów.
Pzyjmij wyrazy naszej wzajemności, w zamian za gościnę, jak nakazał Zeus.
W imię Zeusa, który chroni zmęczonych i głodnych,
i każe tych, którzy wiodą ich na manowce.
Cudzoziemcy, albo jesteście..
głupcami, albo przybywacie naprawdę z bardzo daleka,
skoro straszycie mnie bogami.
Jestem Polifemem, potomkiem Cyklopów!
Jesteśmy silniejsi od wszelkich bogów. Nie mam zamiaru oszczędzać ani ciebie,
ani twoich przyjaciół, aby uniknąć gniewu Zeusa,
więc nie proście o łaskę. Powiedz mi, gdzie jest twój statek?
Blisko wybrzeża? Nasze wybrzeże jest niebezpieczne
ze względu na wiatr. Znam bezpieczną przystań na tej wyspie.
Nie zdołał mnie okłamać:
Polifem to podstępna kreatura.
Chciał splądrować cały statek.
Jego okropne oko śledziło mnie ze straszną intensywnością.
Wiedział, że nie zdołamy uciec
gdyż wejście do jaskini było zablokowane skałą.
Więc postanowiłem odpowiedzieć kłamstwem na kłamstwo.
Mój statek został rozbity przez twojego ojca Posejdona
o skały tej wyspy.
Tylko my uszliśmy śmierci.
Nie,Nieeeee.
-Kto będzie następny? -Na razie nikt.Bądż ostrożny,
jest teraz senny.
Nie udawaj bohatera. Ryzykujesz życie bez sensu.
-Nie mogę tylko stać i patrzeć. -Co się stało z twoją słynną przebiegłością,
Odyseuszu? Jeśli zdołasz przebić jego serce mieczem,..
będziemy zgubieni. Nigdy nie przesuniemy tego głazu
i zostaniemy tu na zawsze.
Masz rację, ale to co zobaczyłem przyćmiło mój umysł.
Bardziej niż strach i przemoc, paraliżowała mnie moja bezsilność.
Moi towarzysze zaczęli się modlić. Zastanawiałem się,
jak zwieść Polifema. Musiał być jakiś sposób, ale jaki?
Nastała najdłuższa noc w naszym życiu.
Najbardziej wycieńczonym spośród nas udało się zasnąć.
Ale dla mnie to było okropne. Nie chciałem umierać
w tej mrocznej jaskini. Nad ranem potwór wyszedł
ze swoim stadem, zamykając jaskinię.
Światło dzienne padające przez szpary zdawało się być ponurym żartem. Byliśmy więźniami.
Ale zyskaliśmy jeden dzień życia. Nadal snułem plany oszukania Polifema.
Co za hańba umrzeć w takim miejscu,
gdzie odwaga jest bezużyteczna i nie można walczyć.
To twoja wina! Nie powinniśmy byli cię słuchać.
- Nie zrzędź! Masz krótką pamięć. - Pozwól mu mówić.
Od czterech lat przemierzamy morza.
I czy jesteśmy bliżej domu? To wina Odyseusza.
Odyseuszu, nie chcę zostać pożartym!
Dlaczego nie zostawiłeś nas ze zjadaczami lotosów? Dlaczego?
Cisza.
Ocalę was, ale musicie mnie słuchać.
- Ktoś ma jakieś obiekcje? - Nie będę słuchał twoich rozkazów!
Niech idzie. Nawet w kilku poradzimy sobie.
Mam pomysł.
Przygotujcie pal. Ma być ociosany jak maszt statku.
Gdy już go naostrzyliśmy, zanurzyliśmy go w ogniu.
Potem go ukryliśmy. Teraz nie pozostało nam już nic
jak tylko czekać na powrót Polifema.
Wiedzieliśmy, że może pożreć jeszcze któregoś z nas.
Postanowiliśmy wylosować tych,
którzy zbliżą się do potwora.
Zaczekajcie! Chcę dzielić z wami los.
Los uśmiechnął się do mnie wybierając tych, których i ja bym wybrał,
ponieważ mój zamiar wymagał odwagi i śmiałości.
Heraclio, Filetor, Elpenor, Euriloch i Ja.
Polifem zmusił nas do oglądania swojego potwornego posiłku.
Nadszedł moment, aby zaproponować mu wino, aby upić go
winem, które tylko przeczucie kazało mi zachować.
Winem, które otrzymaliśmy w darze od kapłana Apolla.
Człowiek jest w stanie je wypić tylko wtedy, jeśli 20 razy rozcieńczy je wodą!
Cyklopie, teraz, gdy już pożywiłeś się ludzkim mięsem, spróbuj tego.
To wino przynoszę ci w podzięce za twoją gościnność.
Dlaczego miałbym ci wierzyć? Co jeśli jest zatrute? Spróbuj pierwszy!
Dobre. Daj więcej. Chcę więcej wina.
A zasłużysz sobie na nagrodę.
Nie myślcie sobie, że nie wiem,
że prawa gościnności są honorowane przez bogów.
- Jak masz na imię? Powiedz. - Nie znasz mojego imienia?
Moje imię jest sławne. Powiem ci je, jeśli dotrzymasz obietnicy.
Słuchaj uważnie.
Mów!
Nazywam się Nikt. Mój ojciec, moja matka, moi przyjaciele
nazywają mnie Nikim. - Nikim? Zjem cię na samym końcu..
gdy już strawię twoich kompanów. To obiecana nagroda dla ciebie.
Ja też chcę pomścić śmierć naszych przyjaciół.
Pomocy, bracia Cyklopi, pomocy! Oni chcieli mnie zabić!
Na nic nasze wysiłki, gdy inni Cyklopi się tutaj zjawią.
- Nasz koniec jest bliski. - Bez sensu było go oślepiać.
Przynajmniej pomściliśmy naszych przyjaciół.
Pomocy, bracia Cyklopi, pomocy!
Co się dzieje, Polifemie? Co ci dolega, że tak krzyczysz?
Dlaczego nas budzisz? Czy ktoś ukradł twoje stado?
-Nie. -Ktoś chciał cię zabić?
Nikt chciał mnie zabić, Nikt!
Skoro nikt nie próbował cię zabić, to znaczy, że spadła na ciebie
klątwa Zeusa. Nie możemy ci pomóc. Wezwij swojego ojca Posejdona.
Sztuczka z imieniem zwiodła ich.
Całą noc gonił nas, wyjąc z bólu,
aż rano, gdy owce zaczęły beczeć,
gigant w końcu ulitował się nad nimi.
Odsunął skałę, aby je wypuścić.
Wiedziałem, że zrobi wszystko, żeby zapobiec naszej ucieczce.
Dlatego kazałem moim kompanom przywiązać się
do brzuchów owiec.
Nie będę już wam zbierał świeżej trawy. Nie macie już pasterza.
Ale ci nędzni Grecy nie wymkną się!
Wiążcie! Wiążcie mocno!
Zdrajcy, oślepili mnie!
I tak moi towarzysze uciekli.
-A jak ty uciekłeś? -Co zrobiłeś?
Przywiązałem się do brzucha jego najdroższego barana.
Mój kochany baranku. Dlaczego opuszczasz moją
jaskinię? Zawsze byłeś moim faworytem.
Dlaczego mnie dzisiaj opuszczasz? Jesteś zły, bo mnie oślepili?
Jeden człowiek zdołał mnie oślepić otumaniając wcześniej winem!
Nazywa się Nikt!
Ale obiecuję ci, że nie opuści tego miejsca żywy.
Gdybyś wiedział, co czuję, gdybyś potrafił mówić,
powiedziałbyś mi, gdzie się ukrył.
Idź, idź już.
I osobiście wypchnął mnie z jaskini.
Na zewnątrz krzyknąłem: "biegnijcie na statek, wszyscy na pokład!".
Bałem się, że inni Cyklopi mogą nas zobaczyć.
Odyseuszu!
Co mnie trzymało pośród tych skał?
Dlaczego nie dołączyłem do moich towarzyszy?
Najrozsądniej byłoby uciec w milczeniu.
Słuchaj! Jak widzisz Nikt nie jest byle kim!
Człowiek, którego
Zło które wyrządziłeś obróciło się przeciwko tobie,
gdyż ośmieliłeś się pożreć swoich gości.
Mówiłem ci, że Zeus nie ma litości dla zbrodniarzy takich jak ty!
Cyklopie, jeśli ktoś zapyta cię..
..kto cię oślepił..
..powiedz mu, że był to Odyseusz!
Odyseusz, zdobywca miast, syn Laertesa i król Itaki!
Odyseuszu, wiem, że to ty mnie oślepiłeś!
Prorokowano mi to, ale spodziewałem się wielkiego bohatera, jak ja!
W ten sposób mnie oszukałeś! Wracaj do mnie Odyseuszu!
Teraz, kiedy wiem kim jesteś, zgotuję ci straszną podróż.
Będę błagął mojego ojca Posejdona, aby cię prześladował!
Ach, ojcze Posejdonie!
Gdyby twój ojciec nawet
powstał z dna oceanu, nie zwróci ci oka!
Gdybym tylko mógł, wyprułbym ci serce żywcem!
Wysłuchaj mnie Posejdonie,..
..jeśli prawdą jest, że jestem twoim synem, nie pozwól mu wrócić do Itaki!
Tak Polifem mówił do swojego niebieskowłosego ojca, Posejdona.
Dlatego właśnie widzicie mnie samotnego, na kolanach przed wami.
Mój los zależy od was, tylko wy możecie mi pomóc.
Dlaczego mówisz w ten sposób, Odyseuszu?
Siły, które obudziłeś są znacznie potężniejsze od nas
i mogą nas pogrążyć.
Twoim zdaniem po czyjej stronie leży słuszność?
Po stronie odrażającego Cyklopa, który pożera swoich gości?
Wiesz, że my i Cyklopi mamy tego samego ojca.
Nie zapominaj też o przepowiedni: Posejdon wpadnie w gniew na Feaków...
..z powodu nieznajomego, którego będą eskortować na morzu.
Proroctwo zapowiada karę: statek zostanie zatopiony,
a nasze miasto zmiażdzone przez góry.
W przepowiedniach jest ziarno prawdy, tylko ziarno,
które nie powinno z nas czynić niesprawiedliwych.
Wiem Alcinousie, wiem lepiej od ciebie,..
że sprowadził mnie tu gniew boga, który mnie prześladuje.
Odpłynę na tratwie, sam, więc nikomu nie stanie się krzywda.
Drodzy Panowie. Pozwólmy naszemu gościowi mówić..
abyśmy zrozumieli dlaczego
nie zdołał wrócić do Itaki! Mów dalej, Odyseuszu.
Poruszyłeś serce królowej, wierzymy, że nie bez przyczyny.
Kontynuowaliśmy podróż po tym jak uniknęliśmy śmierci.
Dopłynęliśmy do wybrzeża, wiatr się uspokoił,
..aż natrafiliśmy na mur skał. Nie było tam żadnej drogi.
Na szczycie góry zobaczyłem pałac..
więc zdecydowałem się uspokoić
moją załogę.
Stać!
Widziałem już kiedyś tę wyspę.
Poznaję te skały, ich barwę..
ale tego pałacu nie mogę sobie przypomnieć.
Musimy udać się na górę. Nasza powinność tego wymaga.
Dlaczego tak na mnie patrzycie? Nadal was prześladuje
wspomnienie wyspy Cyklopów?
Bądźcie spokojni. Tym razem pójdę sam.
Podejdź, cudzoziemcze. Kim jesteś? Czego chcesz?
Wasza Wysokość, jestem Odyseuszem, królem Itaki.
- Ach, słynnym zdobywcą Troji. - Tak, panie.
Więc to ty skonstruowałeś drewnianego konia?
Twoja sława jest powszechna.
Jestem Eol. Zeus powierzył mi władzę nad wiatrami.
To moja żona, dzieci, wszyscy drodzy mi ludzie.
3 mężczyzn, 3 kobiety.
Pożeniłem ich między sobą, więc nie muszą opuszczać domostwa.
Wydałem dla nich ucztę, niekończącą się ucztę..
..w której możesz wziąć udział, jeśli chcesz.
Odyseuszu, krążą legendy o twoich niezwykłych przygodach.
Dlaczego nam o nich nie opowiesz, żeby nas trochę rozbudzić?
Jedz. Moja gościna będzie długa i słodka sercu.
Dobrze.
Przez miesiąc trzymał mnie w swoim pałacu..
..każąc mi po raz kolejny opowiadać o tragicznych wydarzeniach z Aten..
..które jemu wydawały się zabawne,..
..aż w końcu poprosiłem, żeby pozwolił mi odejść.
Nie powiedział NIE.
Nie zamierzam trzymać cię tu wbrew twojej woli,
nawet jeśli moje dzieci chcą, żebyś został.
Podziękuj im. Ty, tak przywiązany do swoich dzieci,
powinieneś zrozumieć moją tęsknotę za domem.
Nie tylko cię rozumiem, Odyseuszu, ale także ci pomogę.
Znasz moją władzę nad wiatrami.
Kazałem moim służącym przygotować skórzany worek!
Worek jest zawiązany z obu końców!
Zamknąłem w nim wszystkie morskie wiatry.
Pozostawiłem jeden, Zefir.
On poprowadzi twój żagiel do Ojczyzny.
Kiedy już wrócisz, wyrzucisz worek do morza.
Ale zanim go otrzymasz, musisz powiedzieć mi prawdę.
Jeśli okłamiesz mnie, obrócę się przeciwko tobie.
Powiedz mi, czy to jakiś bóg sprawia,
..że w twój żagiel wieją niesprzyjające wiatry?
Nie, panie, nie obraziłem żadnego boga. Zawsze..
..przykładnie składałem ofiary. - Przysięgnij, Odyseuszu.
Przysięgnij, że nigdy nie obraziłeś Posejdona, mego pana,
a obdaruję cię wiatrem, który zawiedzie cię do Itaki.
Przysięgam, że nigdy nie obraziłem Posejdona..
..ani w myślach ani w czynach.
Przez cztery dni płynęliśmy po spokojnym morzu.
I nawet nie trzymałem steru.
Tylko podążałem z wiatrem.
Gdy wiatr zmieniał kierunek, statek zmieniał kierunek.
- Daj mi ster, Odyseuszu, odpocznij. - Odpocznę, kiedy będę zmęczony.
Od czterech dni nie zmrużyłeś oka. Czego się obawiasz?
Przysięgłem sobie, że nie zasnę, dopóki nie dopłyniemy do Itaki.
I mimo sprzeciwu boga morza, prawie już jesteśmy na miejscu.
Idź i obserwuj.
Zabrał to Polifemowi. Musi być pełne złota.
Itaka! Itaka!
To Itaka,nasza Ojczyzna!
Bitwa została wygrana, mogłem udać się na spoczynek.
Wy, chwytajcie za wiosła, zamiast się gapić!
Nie chcecie się tam dostać?
Co powiemy naszym najbliższym? Po co wróciliśmy po tylu latach?
Czy nie lepiej byłoby nic nie mówić?
Boicie się mówić to, co myślicie?
Tylko spojrzeć, wojownicy Troji, którzy wyruszyli na 12 statkach!
Żeby wrócić na jednej łajbie, z pustymi rękami!
Chcę wiedzieć czy mamy złoto, chcę wiedzieć to teraz!
Nie wystarczy ci, że żywy wróciłeś do domu?
Nie, ponieważ cierpiałem głód, pragnienie i niebezpieczeństwo, nie wystarczy!
To wstyd! Czternastu wojowników wraca bez łupu!
Nasi synowie nigdy nie uznają nas już za prawdziwych mężczyzn!
Łup zatonął wraz z innym statkami, zapomniałeś o tym?
A ten worek, co w nim jest?
Dlaczego Odyseusz milczy na ten temat?
- Dowiem się teraz! - NIE!
Porywiste wiatry wypchnęły nas z powrotem na środek oceanu.
Wszystkie wiały równocześnie, więc nie było sensu..
nawet sterować statkiem, gdy szalał.
Ale, ten król wiatrów... Eol, naprawdę widziałeś się z nim?
Polibiusie, co próbujesz powiedzieć?
To dziwna historia, trudno w nią uwierzyć.
Niewątpliwie miałeś jego błogosławieństwo, działały też siły ci przeciwne.
Niemniej, wygląda na to, że sam obrałeś sobie taką drogę:
..Tylko ty wyzywałeś Polifema, sam udałeś się do pałacu Eola,..
..i tylko ty spałeś, gdy byliście u brzegu Itaki..
..jak gdybyś nigdy nie chciał wrócić do domu.